خشوع و فروتنى و شكستگى و طلب كردن قرب به حقّ تعالى را در ايشان . و وقتى كه نمىرويم ما نزد ايشان ؛ گمان مىكنند آنكه شايد به سبب غضب كردن به ايشان است ، متعاهد و منتظراند ساعتى را كه مىرويم به سوى ايشان و ملالت و سستى راه نمىيابد در ايشان . تلاوت مىكنند كلام اللّه را چنان كه تعليم داده‌ايم ما ايشان را . در آن علومى كه ما به ايشان تعليم داده‌ايم علمى است كه اگر خوانده شود بر ناس « 247 » ، تكفير مىكنند و انكار مىنمايند . و سؤال مىكنند ما را از آنچه وارد مىشود بر ايشان از قرآن [ و در نيابند آن را ] پس وقتى كه خبر مىدهيم ايشان را از مسئول ايشان منشرح مىشود صدرهاى ايشان به سبب آنچه مىشنوند از ما و مسئلت مىنمايند طول عمر و بقاى ما را و آنكه فاقد نشوند ما را . و مىدانند آنكه منّت از خداى تعالى بر ايشان است در آنچه ما به آنها تعليم مىكنيم منّت عظيمى . و از براى ايشان است خروج كردن با امام ، وقتى كه امام عليه السّلام قيام كند . و پيشى مىگيرند در قيام قائم ، اصحاب سلاح از ايشان . و مىخوانند حقّ تعالى را آنكه بگرداند ايشان را از نصرت دهندگان دين خود . پس ايشان پيرانند و جوانان ؛ هرگاه ببيند جوانى از ايشان پيرى را مىنشيند در پيش روى او مثل نشستن بنده و برنمىخيزد تا پير امر نكند او را . از براى ايشان راهى است كه آنها داناتراند به آن از خلق تا هنگامى كه اراده مىكند امام . پس هرگاه امر فرمود امام ايشان را به امرى ؛ قايم‌اند بر آن امر هميشه تا آنكه امام امر كند ايشان را به امر ديگر . و هرگاه ايشان وارد شوند بر ما بين مشرق و مغرب ، از خلايق هرآينه فانى مىسازند آنها را در ساعت واحده . كار نمىكند و خلل نمىرساند حربهء آهن در ايشان . و از براى ايشان شمشير آهنين است امّا غير اين

--> ( 247 ) - مردم